Bezm-i elestün câmını sundı bize Sübhân’umuz
Ol meclisün peymânesi oldı bizüm peymânumuz

Ol bâdenün sekrânıdur ol cür’anun hayrânıdur
Ol neş’e ser-gerdânıdur ervâhumuz ebdânumuz

Kalmadı dilde mâ-sivâ hû ile pür oldı hevâ
Zâhir olup sırr-ı likâ cânâna irdi cânumuz

Handân olınca gülleri nâlân olur bülbülleri
Giryân olup ‘âşıları seyrân ider sultânumuz

Çün râh-ı aşka tutdılar dîvân-ı aşka yetdiler
Feryâd ile pür itdiler dîvâneler dîvânumuz

Ol bezme irse mübtelâ âsân olur bâr-ı belâ
Derdi olur ‘ayn-i devâ rahm eyleyüp Rahmân’umuz

Nûş itse Nûrî aşk ile ‘âlem safâsıyla tola
Cân çeşmine zâhir ola her katrede ‘ummânumuz