Derd ü ğam ile yandı gönül yâr bulınmaz
Çok dâr ü diyâr istedi deyyâr bulınmaz

Yârum deyici çoh durur ammâ be-hakîkat
Fursat gelicek biri vefa-dâr bulınmaz

Âdet bu durur kim dili dil-dâra virürler
Dil gitdi elümizden ü dil-dâr bulınmaz

Anca kişiler da’vî-i İslâm ider ammâ
Tek arada bir haç ile zünnâr bulınmaz

Her bî-hüner insân bile mansıb yiri dutdı
Sâhib-hünere mansıb u dînâr bulınmaz

Her kişide bir cübbe vü destâr olur ammâ
Ben başda biri lâyık-ı destâr bulınmaz

Çün çarh-ı felek câhil ü nâdân sever oldı
Bes lâçeram uş ‘ilme harîdâr bulınmaz

Tarrâr eger iltürse hamu rahtı revâdur
Çün kâfilede bir kişi bidâr bulınmaz

Var derde tahammül kıl u sabr eyle cefaya
Çün dil dilegi endek ü bisyâr bulınmaz

Zerk işi riyâ uşda kesâd eyledi fazlı
‘İlm ehline bir revnak-ı bâzâr bulınmaz

Mansûr olıgör aşk ile vü söyle enel Hak
Kim dedi enel Hak kim ana dâr bulınmaz

Halkun ameli azdı vü gönül yıhıcı çok
Bir hasta gönül yapıcı mi’mâr bulınmaz

Gel râzunı fâş itme Nesîmî bu avâme
Âlemde bugün mahrem-i esrâr bulınmaz