Mübtelâyı aşk olan dünyâ vü ukbâdan geçer
Sana kim Mecnûn olursa zülf-i Leylâ’dan geçer

Râh-ı aşka sıdk ile her kim basarsa bir kadem
Hatve-i evvelde ol arş-ı muallâdan geçer

Firkatinde ger o şûhun âh idersem bî-gümân
Tîr-i âhım var bî-muhâbâ tâs-ı minâdân geçer

Kadd ü haddine senin dil-beste olan ey habîb
Cennet-i adne nazar salmaz o tûbâdan geçer

Meyve-i vaslına her kim oldu yârin dest-i-res
Ey Sezâyî şübhe yok billâhi hevâdan geçer