Türlü türlü cefanın, adını aşk vermişler,
Bu cefaya katlanan, dosta halvet ermişler.

Her kim aşka erişe aşk onunla barışa,
Kim aşka müşteriyse canına od vurmışlar.

Her kim aşka sataştı, o dem kaynadı taşdı,
Kim delidir kim uslu, dört yanında durmuşlar.

Aşktır bu afet bela, döndürür halden hale,
Dost elinden piyale hoş melamet olmuşlar.

Aşktır Yunus’un canı, başında serencamı,
Aşka münkir ademi, bu meydandan sürmüşler.