Ey Habîb-i Zülcelâl mâşûk-ı Rabb-i Kibriyâ
Sensin ancak, padişâh-ı a’zamı her dü serâ
Lâ-yuad isyân ile geldim huzûra pür-hicâb
Kıl şefâat, merhamet, mahbûb-i yektâ-yı Hudâ
Bâis-i tekvîn-i âlem sensin ey Şah-ı Celîl
Rahmeten-li’l-âlemînsin bendeni etme hacîl
Bâb-ı lutfunda senin yok benden âsî bir kulun
Ken’ân’ın isyânı çoksa, lutfuna nisbet kalîl