Kerbela’nın çöllerinde bir acı var derinde
Susuz kalan canların feryadı var yerinde
Hüseyin’ime kıyan o el nasipsiz ve karaydı
Aslanları vuranlar zalimin sofrasıydı
Çöl yandı gök ağladı Fırat dondu o anda
Altı aylık gülü soldurdular İmam Hüseyin’in kollarında
Bir damla su yerine zalim bir ok saplandı
Kerbela’nın acısı yüreklerden atılmadı
****
Kana buladılar o gün sıcak çöl kumlarını
Hor gördüler Fırat’ın soğuk akan sularını
Unuttular Allahın bütün buyruklarını
Çöl yandı gök ağladı Fırat dondu o anda
Altı aylık gülü soldurdular İmam Hüseyin’in kollarında
Bir damla su yerine zalim bir ok saplandı
Kerbela’nın acısı yüreklerden atılmadı
****
Kerbela unutulmasın, zira o topraklarda İmam Hüseyin’in altı aylık evladı Ali Al Asgar’ı, susuz feryadı ve tüm İslam şehitlerinin kanı bize emanettir.