Kimi dosta varır dosta bend olur kimi nefse uyar kahrolur gider
Kimi tevbe eder asfiya olur kimi inat eder eşkıya gider
Kimi gülistanda gonca gül olur kimi gonca güle hâr olur gider.
Kimi Hakka bakar feyziyab olur kimi yüz çevirir taş olur gider
Ey gönül, kendini vezn etmeye kantar ara bul!
Yürü git, kantarına halis olan a’yar ara bul!
Kapatırlar seni bir hâl-i haraba yalınız;
Ol karanlık geceler kendine bir yâr ara bul!