Ey Efendim!
Ne zaman gönlümüz dara düşse seni anar seni arar olduk. Sen bizi bir annenin evladını sevmesinden daha çok sevdin. Doğarken de son anında da hep ümmetim dedin. Şimdi sensizlik zordur efendim. Sensizlik bize çok zordur Efendim. Çok zordur Efendim…

Hasret kaldım gül yüzüne
Derman bulunmaz yareme
Ne yaptımsa sensizliğe
Bulamadım tek bir çare

Sensizlik zor geçmiyor günler
Sensizlik zor bitmiyor dertler
Sensizlik zor hastadır kalpler
Gönüllere derman sensin Efendim
Bu gönüle derman sensin Efendim

Sensiz ümmetin ziyanda
Günahlarla kaldık darda
Mazlumun ahı her yanda
Sensin bize tek bir çare

Sensizlik zor geçmiyor günler
Sensizlik zor bitmiyor dertler
Sensizlik zor hastadır kalpler
Gönüllere derman sensin Efendim
Bu gönüle derman sensin Efendim