Giyip yokluk elbiselerini
Ateşlerde yandık
Geçtik aşkın en derin denizinden
Çöle ve suya bir daha bakıp
Kervana katılıp yol alanlardandık

Gizlenip sır olduk sonra
Zaman durdu kayboldu mekân
Her yanımız tenha bir bahçe
Kimse göremedi bizi aynada
O’ndan başka O’ndan başka

Olmak zor yanmaksa daha ötesiydi
Dikenli bir tarla diyerek
Ağular içtik şifa niyetine
Soyunup dünya giysilerinden
Giydik kefenlerimizi

Hal böyleyken böyleydi işte
Anlamazdı akıl hiçbir vakit
Takdirin ince işlerini
Bu yüzden bir gül goncası olup
Açtık yârin bahçesinde

İnceden ince bir yoldu bu
Bu yüzden biz yani hepimiz
Kuşanıp Yunus’un hallerini
Yeni bir vakte erdik
Melamet neşvesiyle
Bayram oldu her günümüz

Takdirin işleri böyledir işte
İnceden daha ince
Güzelden daha güzel
Ne yapsa ne söylese
Hepsi yerli yerinde
Biz onu böyle bilip böyle sevdik
Aşkın en tenha saatlerinde

Sonra yanıp kül olduk ama
O bir nefesle yeniden dirilip
Bir daha baktık aynaya
Suret yok mana vardı
O’na baktık bir daha
Bir daha yeniden var olduk