Olup şems ü kamer hayrânın ey dost
Sürüp ehl-i semâ devrânın ey dost

O kudsîler ki müştâk-ı cemâlin
Gözedirler güzel fermânın ey dost

Seni ser-defter-i ‘uşşâk edüp Hakk
Dağılmış nüh-felekde şânın ey dost

Kerem-kânı seni dergâh edinmiş
Dolup Cibrîl ile dîvânın ey dost

Sana karşu bezenmiş ‘arş-ı a’lâ
Cemâlin göstere cânânın ey dost

Haremgâh-ı visâle mahrem oldun
Seni mihmân edüp Mennân’ın ey dost

Heyûlan nûr-i Hakk’dır tâ ezelden
Muhammed nâm verüp Sübhân’ın ey dost

Habîb-i Kibriyâ Muhtâr-ı Mevlâ
Şefâ’at şevketi meydânın ey dost

Gürûh-i enbiyâya muktedâsın
Kelâmullah senin burhânın ey dost

Risâlet kubbesinde mâh-ı tâbân
Mukarreblerde yok akrânın ey dost

Muhakkak “rahmeten-li’l-‘âlemîn”sin
Keremullah senin ‘ummânın ey dost

Konağın “kâbe kavseyni ev ednâ”
Olup rûhu’l-emîn derbânın ey dost

Kıyâmetde bu ümmete ne gam var
Seni râzı ede Rahmân’ın ey dost

Cemâlin cîminin müştâkı Cibrîl
Muhammed Lutfî’dir kurbânın ey dost