Tecellâ-yı cemâlinden habîbim nevbahâr âteş
Gül âteş bülbül âteş sünbül âteş hâk ü hâr âteş

Şu’â-yı âfitâbındır yakan bil-cümle ‘uşşâkı
Dil âteş sîne âteş hem dü çeşm-i eşk-i bâr âteş

Hayâl-i şem’-i rûyinle ‘aceb mi yansa cân ü dil
Nigârım gel de gör kalbimde âteş âh ü zâr âteş

Ne mümkün bunca âteşle şehîd-i ‘aşkı gasletmek
Cesed âteş kefen âteş hem âb-ı hoşgüvâr âteş

Ben el çekdim safâ-yı hâtır u ârâm-ı cânımdan
Safâ âteş cefâ âteş firâr âteş karâr âteş

Ne yapsam bu dil-i mahzûnu mesrûr eylemem şâhım
Gam âteş gam-küsâr âteş temennâ-yı mesâr âteş

Ümmîd-i ‘âfiyet besler mi Es’ad yârdan hâşâ
Saçar oldukça gözden ol nigâr-ı gülizâr âteş