Cân u dilden sevmişem ben ey şeh-i hûbân seni
Arzular âşüfte gönlüm her zaman her ân seni

Mâsivâdan nefret idüben sana geldim bugün
Çünki buldum sâhib-i cûd u ‘atâ sultân seni

Kapuna geldim elim boş suçum ise bî-hisâb
Söylediler bana çok eyler deyü ihsân seni

Cümle halk içre benim gibi güneh-kâr bende yok
Kesmezem lâkin ümîdi bilirem Rahmân seni

Ehl-i dünyâ ehl-i ‘ukbâ oldular senden cüdâ
Sevdiler cân u gönülden zümre-i merdân seni

Lutf idüp vir ‘aşkını bana olam mest-i müdâm
İsterem fazlınla senden ey Cevâd Yezdân seni

Muntazırdır gice gündüz sana Kuddûsî garîb
Eyle teşrîf dil evini itsin ol mihmân seni