Na’t-ı aşkın eyledi her nikmeti ni‘met bana
Vird-i aşkın verdi bir mihnetde bin râhat bana

Vâridât-ı aşkı gör kim aldı her vâriyyetim
Fakr içinde verdi bî-pâyân bir devlet bana

Zühd ü takvâ hırkasın yaktım yele verdim külün
Âşıkım Âl-i Abâ hubbu yeter tâ‘at bana

Câm-ı aşka cân verip içdim der-i meyhânede
Kûşe-i meyhâne oldu menba’-i hikmet bana

Eyledi arş-ı vücûda istivâ, sultân-ı aşk
Verdi cümle âleme hükmetmeye kudret bana

Nâr-ı dünyâdan gözüm yumdum açıldı nûr-ı aşk
Sâbit oldu suhf-ı âlem ser-be-ser âyet bana

Eyleyip benlik belâsından rehâ bir pîr-i aşk
Hücre-i dervîşi kıldı ravza-yı cennet bana

Aşk-ı Haydar Hayber-i nefsi yıkıp fethetti hep
“Kenz-i mahfî” gevheri oldu bütün kısmet bana

Deyr ü mescidden çıkıp atdım tarîk-i aşka cân
Cân u cânân oldu bir hem fırkat ü vuslat bana

Eyledim niyyet salât-ı aşk-ı Haydar kılmağa
Bu namâzı tâ ebed kılmak-durur niyyet bana

Keşf olup zulmetde nûr a‘mâ iken oldum basîr
Neş‘et-i eşyâ göründü neş’e-i vahdet bana

Mutma’in oldum harîm-i aşka girdim bi’r-rızâ
Râzı oldu “İrci‘î” emrin verip İzzet bana

Gör Kemâlî aşkı kim şerh etti her bir âyeti
Âyet-i “innî en’allâh”dan gelir hayret bana