Ey tâlib-i Mevlâ gel gir bâb-ı muhabbetden
Dil cennetini seyret çal nây-ı muhabbetden

Gülzâr-ı gönül vardır cennet ona müştâkdır
‘Ârifler olur âgâh bu nâb-ı muhabbetden

Var bâde-fürûşu gör meyhâne-i ma’nâda
Peymâne-i vahdetle iç âb-ı muhabbetden

Bir âb-ı hüdâdır mey mâye-i sa’âdetde
Verd-i dile nem düşmüş gülâb-ı muhabbetden

Mey ney ile bir demde ‘âşıkları mest eyler
Devrânı alır ‘âşık tullâb-ı muhabbetden

Mey-keşler olur mestân perdeyi atar cânân
Hayretde kalır cinân derbân-ı muhabbetden

Lutfî ne keremdir bu meyhânede mey-nûşlar
Bir cân-ı bâkî bulmuş erbâb-ı muhabbetden