Ey bülbül‐ü şeydâ yine efgâna mı geldin
‘Azm‐i gül edip zârıyla giryâna mı geldin

Pervâne gibi âteşe dâim cân atarsın
Evvelde bu ‘aşk oduna sen yâna mı geldin

Yağmur gibi yağarsa belâ sen bâş açarsın
Cân vermeğe dost yoluna kurbâna mı geldin

Her şey çalışır bir sıfâtı eyleye ma’mûr
Sen cümle sıfat ilini vîrâne mi geldin

Vech‐i ehadiyyet ki şu eşyâda görünmüş
Bu kesretde ancak anı seyrâne mi geldin

Bir kimse senin olmadı hiç râzına mahrem
Bilmem bu cihân için yekdâne mi geldin

Bu hasta Niyâzî’ye şifâ remzin edersin
Derde düşenin derdine dermâne mi geldin