Budur ol tayyib ü tâhir kelime

Müyesser olisar kalb-i selîme
Ki aslı sabit anın fer’i gökde
Anı zikreyler îman ehli yerde

Devâmiyle yumuşar yeri gönlün

Habâsetden olur hem arı gönlün
Kurulur Tevhîd’in ol yerde tahtı

Gönüle yıkılır nefsin dirahtı
Şunun gibi marîz olsa bir âdem
Ki ondan gitmese hastalık her dem

Tabîb ol kişiye verirse şerbet
Bulısar o kişi elbette sıhhat
Marazdır sendeki nefsin hevâsı

Çıkardı seni baştan etdi âsî
Var imdi bir tabîbden iste dermân

Senin derdine dermân ede her an

Sana telkîn ede tevhîd-i darbı

Kılasın leşker-i nefsinle harbi

Hidâyet bâbının miftâhı tevhîd

Hakikat âleminin râhı tevhîd
Giderir mülk-i dilden mâsivâyı

Komaz mâsiyet hiç vallâhi tevhîd

Adâlet yürütür dil âlemine
Eğer olursa gönlün şâh-ı tevhîd

Kelâm-ı la’da âlem mahvolur hep
O vakit isbât eder Allâhı tevhîd

Karağu kalbine verir ziyâyı
Gönül göğünde doğa mâh-ı tevhîd

Kıyamet günü tamu heybetinden

Halâs eyler seni billâhi tevhîd

Dilinde zikr sensin gece gündüz

Ulaştır Hakk’a Seyfullah’ı tevhîd