Vefâsı cefâ imiş cihânı bildim
Safâsı belâ imiş zemânı bildim
Derd imiş devâsı devleti fenâ
İzzeti zillet imiş ben anı bildim
Taht u serîri olan şâhları
Kabr imiş akıbet mekânı bildim

Nakd-i ömrü sarf ü tâat eyle
Hâce ben sûd-i ziyanı bildim
Dosta hediyye et kendi yokluğun

Dergâha lâyık armağanı bildim

Kaafile-i ehl-i aşk olagör
Dildâre giden kervânı bildim
Dil verme acûz-i dehr’e sakın

Mekkâre’dir ol rûziyân’ı bildim

Gördüm fenâ cihâna uzlet eyledim

Andan hayât-ı câvidânı bildim

Mahvetdim Nizâmî Oğlu ben beni

Gözde nihân olan ıyânı bildim