Aldın mı gönül hüsn ile yektâ haberin sen
Duydun mu hem ol Yûsuf-ı zîbâ haberin sen

Ya’kûb-veş ol dîdelerin görmez olunca
Ağladı mı tâ sorsan o bînâ haberin sen

Yûsuf yoluna ağlayan ancak deme Ya’kûb
İşitdin anı n’oldu Züleyhâ haberin sen

Kays’ı nice yıl ağlatıp inletmedi mi ‘aşk
Alsan n’ola bir doğruca Leylâ haberin sen

Dağlar dahi dayanmaz anın yüzüne karşı
‘Âlimlere sor Tûr ile Mûsâ haberin sen

Her kanda anın zerre-i hüsnün göresin sor
Ola duyasın hasret ile tâ haberin sen

Sular gibi yüzün yere sür kalma yolundan
Alçakda alırsın yürü deryâ haberin sen

‘Âlemde nice yüz bin olur ‘aşka giriftâr
Gel sorma o mecnûnlara dânâ haberin sen

Bülbüllere sorma yürü var hâlet-i ‘aşkı
Pervâneden al gizlice tenhâ haberin sen

Tevhîdi sanır “lâ” ile isbât-ı vücûdu
Sorma güzelim anlara “illâ” haberin sen

Her kim bu yola sıdk ile girmezse yok olmaz
Yok olmayıcak Yûsuf’un umma haberin sen

Lâhût ile nâsûtu gönül anladı ise
Mısrî ana sor “Kâf” ile “Ankâ” haberin sen