Dost elinden ölürisem güle güle girü gelem
Ganîmet görem bu demi cân şükrâne virü gelem

Cânın dirîg tutan kişi dost katından ırak düşer
Fidî kılam yüz bin cânı ıraklıkdan berü gelem

Cercîs’leyin ol dost beni yitmiş kez öldürürise
Bin kez dahı ölürisem yüz bin kez ilerü gelem

Yüz bin kez togam uyagam dost burcında cevlân kılam
Hem bunda olam hem anda bunda anda varu gelem

Dost burcında togmış iken niçün ırak varmak bana
Ol mahabbet feleginde her sabâh çevürü gelem

Yavı kılındum ne çâre yürürem dün-gün âvâre
Soranlara cevâb budur isteyüben soru gelem

Bin yıl toprakda yatursam hîç komayam
Ene’l-Hakk’ı Ne vakt gerek olurısa ‘ışk nefesin uru gelem

İnanmayan gel sinüme dost adını eyit kıgır
Kefen tonın pâre kılup topragumdan turu gelem

Dost yolından gider isem gelmekligüm geniz ola
Dost varlıgı benümile her dem nişân virü gelem

Bundan böyle n’olasını degme ‘akıl şerh itmeye
‘Âşıklara miskîn Yûnus hoş haber degürü gelem