Sanma ki bülbül açar uçmağa bâl ü perini
Gün yakıp anı savurmuş göğe hâkisterini
Gözüm ü yüzüm arasında müjem sedd oldu
Ki özümden su çıkıp yumaya hâk-i derini
Mevc-i eşkim görüp ebruya salar çin ne aceb
Ki suvarmak çıkarır ol kılıcın cevherini
Düştü vasf-i dür-i dendanı ağızdan ağıza
İşitip saldı beyabane deniz gevherini
Göz yüzün gömese kanlar dökülür ah n ‘ola
Fitneni başa müşerref kıla göz manzarını
Reşha-icam bizi tuttu n’ola ger saki
Gele kurtara bizi ala ayağı derini
Oldu nezzaremize cem’Fuzüli etfal
Gel tutalım bu sipah ile cünun kişverini

Fuzuli