Bir kamıştan kopmuş ney gibi
İçim yanar, sesim senden
Ayrılık düştü dilime
Dönüş başlar bu özlemden

Ben bir damlayım adını anınca
Denizi hatırlar kalbim
Yüküm ağır, yolum uzun
Aşkla hafifler derdim

Yan ki olasın sönme
Aşkta yoktur dönme
Kaybol kendinde bir an
Bul beni ey Rahman

Yan ki olasın sönme
Aşkta yoktur dönme
Kaybol kendinde bir an
Bul beni ey Rahman

Akıl susar kapında
Söz biter gönül konuşur
Benlik düşer elimden
Hakikat yavaşça doğurur

Yan ki olasın sönme
Aşkta yoktur dönme
Kaybol kendinde bir an
Bul beni ey Rahman

Yan ki olasın sönme
Aşkta yoktur dönme
Kaybol kendinde bir an
Bul beni ey Rahman

Gel neysen o hâlinle gel
Kırık da olsan gel
Yol uzun değil aslında
Yürüyen sensin gel

Yan ki olasın sönme
Aşkta yoktur dönme
Kaybol kendinde bir an
Bul beni ey Rahman

Yan ki olasın sönme
Aşkta yoktur dönme
Kaybol kendinde bir an
Bul beni ey Rahman