Ey bu cümle kâinâtın aslını bir cân eden
Âdem’i kudretle ol câna sevip cânân eden

Alleme’l esmâ ile hem tâc-ı kerremnâ ile
Arş-ı âlâda melekler cem’ine sultân eden

Vech-i Âdem’le cihân fânûsunu tenvîr edüp
Künh-i zâtına o vechi hüccet ü burhân eden

Evveli Âdem sonun hâtem kılıp bu âlemin
Hâtemi Mahmûd-ı cennet zübde-i insan eden

Nokta-i pergâr-ı âlem Ahmed’in zâtın kılıp
Sırrını kutb-ı hakîkat mazhar-ı Rahmân eden

Enbiya vü Evliyâ hep mazhar-ı envâr-ı Hak
Mustafa’da her şuûnun cem’ edip bir şân eden

İsm ü resmi mahv iken bu âciz ü bî-çârenin
Nâmını Mısrî verip dillerde âd u sân eden