Erenlerün himmetini ben bana yoldaş eyleyem
Her kancaru varurısam cümle işüm hoş eyleyem

Koyam bu dünyâyı gidem çün âhrete sefer idem
Ol Uçmak’da Hûrîler’i ben bana yoldaş eyleyem

Tene yumışak geymeyem cümlesinden fârig olam
Döşegümi toprak idüp yasdugumı taş eyleyem

Uram yıkam nefs evini oda yana hırs u hevâ
El götürem şimden girü nefsile savaş eyleyem

Tenüm dahı cânum dahı hîç bilmedi Ene’l-Hak’ı
Şimdiye dek bilmedise şimden girü iş eyleyem

Bugün gülen kişi bunda yarın aglayısar anda
Revân döküp göz yaşını yasdugumı yaş eyleyem

Miskîn Yûnus eydür ki ben ‘âşıkıyam miskînlerün
Dervîş degülise taşum içümi dervîş eyleyem