N’eyleyem gönül seni dîvânesin dîvânesin
Geçdi ‘ömrün olmadı uslanasın uslanasın

Mâsivânun cümlesin mahrem idündün özüne
Hak ile illâ n’idem bîgânesin bîgânesin

Her ne denlü zînetine zâhirün sa‘y idesin
Kalbi ma‘mûr itmedün vîrânesin vîrânesin

Hâlıkundan gayrıyı maksûd idinme şöyle kim
Özge ma‘bûdun ola büthânesin büthânesin

Nice bir yağmaya virdi kalbüni cünd-i hevâ
Olmadı Hak yolına talanasın talanasın

Kalbi Beytullâh okıdı ol Habîb-i Kirdgâr
Sende bu iş yok meger bî-hânesin bî-hânesin

Nice bir nefsün hevâsında yilersin rûz u şeb
Dahi vakt olmadı mı usanasın usanasın

Her çerâğa dil virüp devr eylemegil Şemsiyâ
Çün ezel Hak şem‘ine pervânesin pervânesin