Söylersen eğer söyle burhân ile ey vâ’iz
Te’yîd eyle güftârın Kurân ile ey vâ’iz

Va’z eyleme söylenmez ‘irfân ile ammâ kim
Erbâb-ı dile değme hezyân ile ey vâ’iz

Bî-ma’nâdır akvâlin zîrâ ki nedir kâlin
Öz hâli ile meşgûl rindân ile ey vâ’iz

Al dâmen-i sevdânı terk eyle bu hezyânı
Tâ gönlün ola memlû îmân ile ey vâ’iz

Sûzâne-i sevdâyem vehm eylemezem söyle
Neyler bana kârım nüh nîrân ile ey vâ’iz

Çok söyleme kim geçmez çün mühr-i müsellemdir
Bu Mîr-i Nigârî’ye fermân ile ey vâ’iz