Uzlet it nâsdan birâder tut nefes olma cehûl
Açılır ehl-i sülûke ‘uzlet itmek ile yol

Nâs ile ülfet iden olur kıyâmet müflisi
Sözümü tut gel kerem kıl nushumu eyle kabûl

‘Uzlet ehli sohbet eyler rûz u şeb Mevlâ ile
Buldu ‘uzletde erenler bahr-i ‘irfâna vusûl

Çün Hırâ dağında ‘uzlet itdi şâh-ı enbiyâ
Anda Kur’ân nâzil oldu Hakk anı kıldı resûl

Kaç hemân tenhâ yere nâsa karışma ol ‘azîz
İştigâl it zikre mezkûru gönül kasrında bul

Ekserî halkı bu vaktin zînete eyler heves
Durma yanlarında meclislerine itme duhûl

Nakş-ı dünyâya bakup kalmışlar ol bîçâreler
Ki iderler tutmayub söz râh-ı Yezdân’dan ‘udûl

Kimi hınzîr kimi kaplan sûretinde kopıser
Kimi yılan kimi maymun kimi kelb kimisi gûl

Ehl-i dünyâ türlü sûretde gelirler mahşere
Ehl-i Hakk’ın sûreti tebdîl olunmaz bilmiş ol

Ehl-i dünyâ dinmez ana kim helâl mâlı ola
İtmeye hergiz muhabbet hem ola ihsânı bol

Olmaya gönlünde kadri hîç bu dünyâ mâlının
Ola ‘indinde berâber çuha ile köhne çul

Şimdi lâkin böyle merdân vâr ise de az-durur
Cem’-i mâl idenlerin çün ‘âdeti kizb ü gulûl

Kim bu Kuddûsî fakîrin sözlerin tutar ise
Dü cihânda her belâdan kurtılur olmaz melûl