Gül kokar adın içimde,
Bir sevda var derinlerde,
Muhammed Mustafa diye,
Kalbim çağırır gecelerde.

Bir huzur iner ruhuma,
Adını ansam usulca,
Sensiz geçen her anımda,
Kalbim seni arar yine.

Habîb-i Kibriyâ sensin,
Gönlümde açan tek gülsün,
Muhammed Mustafa’m ﷺ benim,
İçimde hiç sönmeyensin.

Habîb-i Kibriyâ sensin,
Ruhuma doğan bir nursun,
Adını ansam her defa,
İçim gülistana döner.

Medine’den eser rüzgâr,
Kalbime dokunur her an,
Sevgin düştü gönlüme bir kez,
Dinmez oldu bu heyecan.

Bir gül gibi ince, güzel,
Merhametin sardı bizleri,
Ümmet deyip geçen ömre,
Can fedadır ey Nebî. ﷺ

Habîb-i Kibriyâ sensin,
Gönlümde açan tek gülsün,
Muhammed Mustafa’m ﷺ benim,
Kalbimde yaşayan nursun.