Her dem tazedir vahy-i Hak,
İnip duru, inip duru…
Gönüller Tûr, her şecer bak
Nûr-ı Hak’la yanıp duru

İçen bâdeyi Hızır’dan
Ayrılmaz artık huzûrdan
Kevser şarâbını nûrdan
Kanıp duru kanıp duru…

Bir kâmile erişenin
Tanış biliş oluşanın
Cânı Hakk’a karışanın
Gönlü Hakkı anıp duru

Aşka düşünce bu varlık
Gönüllerden gitti darlık
Kalktı aradan ağyârlık
Çünki Hak’ta dönüp duru

Dili bülbül olanların
Bahçesi gül olanların
Nefsi düldül olanların
Zâtı Ali olup duru

Eren bezm-i aşk Cemine
Mest oldu yarın demine
Şahin gibi aşk yemine
Dane dane alıp duru

Bu kadar söz fazla bile
Hak erenler bakar hâle
Arı gibi düşen bala
Zevk Hakk”a dalıp duru