Geç, şu «benlik» durağını;
Dile geldi, hâlin senin!..
Yak, mârifet çerâğını;
Gör, inceldi yolun senin!..

Evvel O’dur, O’dur Ahir;
Bil, O’nadır gizli seyir!..
Şerh et, sensin, sana tefsir;
O’ndan gelir, aslın senin!..

Gönül; sabret, etme telâş;
Al bu seyri, yavaş yavaş!..
Her secdede, eğil, yaklaş;
“Gül’e” yanmış, çölün senin!..

Zâhîr, bâtın gör ahkâmı;
Pişir, o «nefs” denen hamı!..
Bul, sendedir, kul makamı;
İkrar vermiş, dilin senin!..

Aşk ile gir, bu halvete;
Süz bir ömrü, sar izzete!..
Boyan, sonsuz bir rahmete;
Çağlar durur, selin senin!..

Duy, senindir, âh u figan;
Her zerremde, kopar tûfan!..

Zaman, mekân nedir uyan;
Gör, O’nadır, vaslın senin!..