Afv et günahını bu bî-nevânâ Ey Rabb-ı erham, ferd-i tüvânâ

Terk eyledi ma’sûm evlâtlarını Oldu gunûde kabrinde yektâ

Geçdi cihandan dil-hûn u mahzûn Ukbâda yâ Rab kıl anı vâlâ

Bi-hakk-ı Haydar sâkî-i Kevser Olsun şefi’-i Mahşerde Zehrâ

Çıkdı “dü hûrî” Şevket mübeşşir Girdi behişte rûh-ı Zelîhâ