Yine gönlüm açılıp haddi yok meydan oldu
Dost cemalin görünce her demim bir çan oldu
Ruhum ezel dostunun hasretinden yanardı
Çok şükür yâri buldum her zerrem şadan oldu
Gönlüme gül tohumu ekti kendi gülünden
Öyle dal, budak saldı ruh ile reyhan oldu
Kalp evinde açılan dost gülünü kokladım
Hakk Muhammed kokusu derdime derman oldu
Nevruz oldu cihanım açtı bağ ü bostanım
Çiçek doldu her yanım Cennetim ayan oldu
Dikensiz gül bahçesi aziz dostun gönlüdür
Fâni de ol bahçede bülbül-i handan oldu