Ben dost hevâsına düştüm gayrı hevâ neme gerek
Başımda dost sevdâsı var gayrı sevda neme gerek
Ey zâhid-i dünyâperest var zühdünü arz eyleme
Ben âşık-ı şûrîdeyim zerk u riyâ neme gerek
Ben dost yolunda nakdimi hep oynayup üttürmüşem
Çün gitti külli varlığım havf ü recâ neme gerek
Ben ezelden mest gelmişem ben tâ ebet mest giderem
Hiç ayrılmaz esrüklüğüm zühd ü takva neme gerek
Ben uykumu fikr etmezem düş görüp ta’bîr etmezem
Ben gitmezem ben gelmezem fenâ beka neme gerek
Gerçi sûrette insânım ben sultân-ı ins ü cânım
Ben fâriğ-i dü cihanım işbu gavga neme gerek