Hayat, bir çile yumağı,
Sarıp gider Allah kulu.
Kendi başına çomağı,
Vurup gider Allah kulu.

Eli değmez gül dalına,
İşleri girmez yoluna,
Bitmeyen borç sarmalına;
Varıp gider Allah kulu.

Eksilmez gözünde yaşı,
Zehirlenir tatlı aşı,
Nefsi kazanır savaşı;
Sorup gider Allah kulu.

Bir gün olsun gülmez yüzü,
Yerlerde sürünür sözü,
Sırt dönünce oğlu, kızı;
Kırıp gider Allah kulu.

Dertler sarmış dört yanını,
Hiçe sayar kuş canını,
Yoksulluğun harmanını;
Derip gider Allah kulu.

Dağlar devirse nâfile,
Eksilmez hiç, artar çile,
Boşa kulaç bile bile;
Sürüp gider Allah kulu.

Çeker bunca ızdırabı,
Yeşermez çorak türâbı,
Başına türlü çorabı;
Örüp gider Allah kulu.

Dert doldurur kürek kürek,

Dayanmaz ki buna yürek,
Önüne çıkar engerek;
Dürüp gider Allah kulu.

El şamarı ensesinde,
Bulut iner gecesinde,
Encâmını öncesinde;
Görüp gider Allah kulu.