Adem sahrâsına cânâ ömür âb-ı revân olmuş
Dıraht-ı kâmet-i insân o sahrâda kemân olmuş

Eğer seksen eğer doksan akar gider sular gibi
Açar gözlerini bir gün görür hatm-i zemân olmuş

Ne evlâd ü ‘ıyâlinden irişir bir meded ol gün
Götürür kabre koyarlar ya nâr u ya cinân olmuş

Kamu emvâl ü eşyâsın suâline kalır ma’rûz
Nedâmet oduna yanar görür ki ne zıyân olmuş

Muhammed Lutfî’ye Mevlâ kerem ide dü ‘âlemde
Bütün efrâd-ı islâmın yeri dâr-ı cinân olmuş