‘Âşıka mürşid olan âyât-ı Kur`ân anladım
‘Ârifin kalbinde her dem ‘ilm ü ‘irfân anladım

Levh-i dilden dü cihânın nakşını pâk eyleyen
Sırrına kılan tecellî nûr-ı Yezdân anladım

Tevhîd-i zâtın nişânı vasfına budur haber
‘İlm-i sırdan yok eser ol bahr-i ‘ummân anladım

On sekiz bin ‘âlemi gark eyleyen derd-i Hudâ
Müşkilâtın cümlesin ben ‘aşka âsân anladım

Söyleyüp söyletdiren ol Pâdşâh-ı bî-zevâl
Ehl-i ‘irfânın cevâbın nutk-ı Rahmân anladım

Dört kitâbın ma’nâsın keşf eyleyen Hû’dur hemân
“Lâ” dimez kimse bu sırra “illâ” nâdân anladım

Bî-nişân u lâ-mekân deryâsının gavvâsına
Hoş safâ geldi getirmek dürr ü mercân anladım

Tâ ezel “kâlû belâ” bâzârının tüccârıyam
Kim bu sırdan bey’ iderse kâmil insân anladım

Mürşidin irşâdına her kim ki âmennâ diye
Nûş ider ol Hızr elinden âb-ı hayvân anladım

Kim ledünnî ‘ilminin deryâsına dalmak diler
Meskenetden baş getirmez hâke yeksân anladım

Lâ-cerem bezm-i elestin meyine hammâr olan
Tâ ebed ayık değildir mest ü hayrân anladım

Baht u devlet sâhibidir yek nazardan bir gören
Ehl-i ‘aşka “lâ” diyen her kim ki şeytân anladım

Zâhidin zühd ü riyâsetden riyâ kesb itdiğin
Rü’yet-i dîzâr sanman hûr u gılmân anladım

Tâlibe matlûb elinden mey-i vuslat nûş olur
Bülbülün efgânı her dem gül ü reyhân anladım

Ol Muhammed Mustafâ’dan ol ‘Aliyyü’l-Murtazâ
Evliyânın ser-firâzı Şîr-i Yezdân anladım

“Lâ fetâ illâ ‘Alî lâ seyfe illâ zülfikâr”
Bu kelâmın mazharı çün Şâh-ı Merdân anladım

Sanmanız gayrıya nükte eyleye Ümmî Sinân
Zikr olanın cümlesin ben bende mihmân anladım

Ümmi Sinan