Bir âh edeyim âhı da cângâhı da yansın
Eflâke çıkıp şu’lesi tâ ‘arşa dayansın

Ahvâl-i perîşânıma dildârım inanmaz
Yâ Rab o sitemkâra inandır da inansın

Yok bende liyâkat bilirim vuslat-ı yâre
Ammâ n’ideyim tâli’-i nâ-sâzım utansın

Mâdem ki cânân taleb-i cândan usanmaz
Bari dil-i zârım tamâ’-ı cândan usansın

Ey bâd-ı sabâ zârımı neşreyle cihâna
‘Aşk ehli sükût-i ebediyetden uyansın

Gözyaşım ile akdı gözüm rehgüzerinde
Fermân ediyor hâk-i derim kâna boyansın

Cânını fedâ eylemeyen yâre Kemâlî
Beyhûde figân eylemesin âteşe yansın