Gel berü ey seyr-i a’lâ isteyen
Cennet içre zıll-i tûbâ isteyen

Ko cesed-i Beytü’l-Harâm’ın sâir ol
Bin burâk-ı şevka bir dem tâir ol

Kıl ziyâret sadrının aksâmını
Oku “sübhânellezî esrâ”sını

Zümre-i ‘ulyâya olgıl muktedâ
Eylesinler sana cümle iktidâ

Eyle mi’râc-ı me’âniye ‘urûc
Sana hâil olmaya zâti’l-burûc

Ya’nî etvâr-ı kulûba olma kayd
Sidre-i sırrında simurg ola sayd

Anda ko Cibrîl-i ‘aklı sen şehâ
Çün anın seyrine oldu müntehâ

Levsi varlıkdan idersen ger ferâğ
Zîr-i pâyinde ola ‘arş-ı dimâğ

Pes mecâzî varlığın bula fenâ
Bula hakkânî vücûd ile bekâ

Nûr-ı Hakk ola vücûdun serteser
Mâsivâdan kalmaya senden eser

Açıla sırrında hakkânî lisân
“Et-tehiyyâtü” deyüp vire beyân

Ref’ ola pes vech-i mutlakdan nikâb
“Kâbe kavseyn”den ire her hem hıtâb

Kalmaya hergiz mecâzîden vücûd
Nûr-ı Hakk ile ide zâtın şuhûd

Sırr-ı gaybdan ola vahy-i ma’nevî
Duyasın esrâ nedir ey mevlevî

“Üdnü minnî”den duya cânın haber
İtmeye Firdevs-i a’lâya nazar

Çünkü ol nûr ile açıldı lisân
Eyledim mi’râc-ı ma’nâdan beyân

Dilerim ol seyyidin mi’râcını
Söyleyem ol müntehâ minhâcını

‘Avn iderse bana hallâk-ı cihân
Eyleyem mi’râcın ol şâhın ‘ayân

Ey dirîgâ kanı dil anı diye
Yâ anın esrârını keşf eyleye

Kim anınçün var-durur bir vakt-i hâs
Ne melek sığar ana ne ‘abd-i hâs

Dilerim kim ol cemâda dil veren
Dilimi intâk ide ol zü’l-minen

Pes anın mahbûbuna vassâf olam
Söyleyem minhâcını ‘arrâf olam

Dil anındır söz anın mahbûb anın
Ara yerde nesnesi yok kimsenin