Duymayın cân ü gönül dostuma pinhân gideyim
‘Akl ü cân bana nedir bî-dil ü bî-cân gideyim

Cisimde cân gibidir gözde hayâli yârin
Nice bir gurbet ü firkatle perîşân gideyim

Kuru cânımda da ‘aşk odunu yakdı alevi
Yanmak ‘aşk ile beşâret bana ‘uryân gideyim

Dostdan düşme cüdâ derdli bîçâre benim
Ṣabra yok dilde mecâl pür-gam u hayrân gideyim

İderim kat’-ı ta’alluk çü bu cân ü tenden
O güle bülbül-i cân itmede efgân gideyim

Âdile Kâ’be-i kûyin ideyim şöyle tavâf
Arz ide rûyini dildârıma mihmân gideyim