Ey pâdişâh-ı zü’l-celâl
Gönlüm sana döndür benim
Ey pâdişâh-ı ber-kemâl
Gönlüm sana döndür benim

Esmâ sıfâtın hakkı’yçün
Gökçek hitabın hakkı’yçün
Münzel kitâbın hakkı’yçün
Gönlüm sana döndür benim

‘Aşkını burhân bulmağa
Derdini dermân bulmağa
Zâtını ihsân bulmağa
Gönlüm sana döndür benim

‘Aşkın şarâbın içeyim
Nûrdan hicâbın geçeyim
“Men ‘aref” sırrın açayım
Gönlüm sana döndür benim

Gün gibi ‘ayân olayım
‘Aşk ile beyân olayım
Zâtına kurbân olayım
Gönlüm sana döndür benim

Ağyâr ile yâr eyleme
Kabrim yerin dar eyleme
İşim gücüm zâr eyleme
Gönlüm sana döndür benim

Gayrıya bakmasın gözüm
Tevhîd-i zât olsun sözüm
Envâr-ı sırr olsun özüm
Gönlüm sana döndür benim

Nûr-i Muhammed hakkı’yçün
Mûsâ Kelîm’in hakkı’yçün
Cümle nebîler hakkı’yçün
Gönlüm sana döndür benim

Ben bir garîb bîçâreyem
Başdan ayağa yâreyem
Al elimi âvâreyem
Gönlüm sana döndür benim

Dâim seni fikredeyim
Ni’metine şükredeyim
Hûb zâtını zikredeyim
Gönlüm sana döndür benim

Vâhib eydür kul olayım
Tâz’açılmış gül olayım
Dergâhında bil’olayım
Gönlüm sana döndür benim