Gönül zühdü ne bilsin ‘âşık âşüftedir bilmez
Değil ‘aynında ‘âlem anı şol ki huftedir bilmez

Elif gibi ta’allukdan cüdâyım zâhir u bâtın
Tecerrüd nidüğün ammâ şu kim âlüftedir bilmez

Hitâbü’l-gaybden dürr ü güher vârid olur dâim
Esamm gûş eylemez anı kulağı süftedir bilmez

Mutahhardır sivâ-yı dil gubâr-ı mâsivâullahdan
Bulur mu anı erbâb-ı keder kim defînedir bilmez

Kelâm-ı Hakk’dadır Hakkı tekellüm etdi kim cümle
Velî nâdân olan bu söz ne özge güftedir bilmez