Hudâyâ feyz-i rahmetden irişdir câna dermânı
Muhabbet kevserin içir açılsın vech-i cânânı

Tecellî-i cemâlinle tesellî-i visâlinle
Kemâl-i lutf-ı cûdundan bu dil ister o nihânı

Bilinmeklik murâd itdin kulunda hod liyâkat yok
Hicâb-ı a’zam olmuşdur arada gayrılar şânı

N’ola ey lutfu çok Mevlâ senin ihsânına yok lâ
Harîm-i lutfuna mazhar idüp kılsan her ihsânı

Raûfî bir gulâm idi kapunda dünkü gün yâ Rab
Bugün pîr oldu ol miskîn diler ol ‘afv u gufrânı