Kimse bilmez ahvâlimi ‘aşk ile yâr olan bilir
Yedi iklîm dört köşeye hikmet ile dolan bilir

İnceden ince bir sırdır anlayan bir ile birdir
Üç hurûfun dört kitâbın ma’nâsını bilen bilir

‘Ayn ‘ayân eyler Hakk’ı Şın şerâbın sunar sâkî
Kaf kanâ’at kapusunda durup secde kılan bilir

İki Elif iki Nûn’un bir Sîn’in ma’nâsı olan
Sırr iline sultân olur ölmezden ön ölen bilür

Eyü âdem olan kişi Hakk yolunda ‘adem gerek
Elif ile Mîm’in Dâl’ın terkîbini silen bilir

Yedi yirden dokuz gökden ötesin seyr ider sâlik
Bunu böyle görenlere söylemedim yalan bilir

Bu cânın irdiği zevki ne bilsin görmeyen kimse
Ümmî Sinân’ın ahvâlin bahr-ı ‘aşka dalan bilir