Kimse bilmez ahvâlimi ‘aşk ile yâr olan bilir
Yedi iklîm dört köşeye hikmet ile dolan bilir

İnceden ince bir sırdır anlayan bir ile birdir
Üç hurûfun dört kitâbın ma‘nisini bilen bilir

‘Ayn ‘ayân eyler hakkı şîn şarâbın sunar sâki
Kâf kanâ‘at kapısında durup secde kılan bilir

İki elif iki nûnun bir sînin ma‘nisi olan
Sırr iline sultân olur ölmezden ön ölen bilir

Eyi âdem olan kişi Hak yolunda ‘adem gerek
Elif ile mîmin dâlın terkîbini silen bilir

Yedi yirden dokuz gökden ötesin seyr eder sâlik
Bunu böyle görenlere söylemedim yalan bilir

Bu cânın erdiği zevki ne bilsin görmeyen kimse
Ümmî Sinân’ın ahvâlin bahr-i ‘aşka dalan bilir