Bu benim dîvâne gönlüm şâd olup gülmez mi hiç
Geşt edüp gezse cihânı yârini bulmaz mı hiç

Şimdi düşdüm bahr-ı aşka ey civânım çâresi
Bunca derde bir devâyı ol hakîm bilmez mi hiç

Gitti elden âh kim yandım çerâğ-ı şem’ine
Tutuşup yandı bu sînem çâreler olmaz mı hiç

Her seher hüsnün bağında bülbül-i şeydâ gibi
Ben gibi kemter gedâlar zâriler kılmaz mı hiç

Rıfkı’yâ çünki ezelden yazdı levhe ol Ğanî
Eylesem çokça du’âyı bir kabul olmaz mı hîç