Gel ey dil-ber beni gör kim nice hoş yanaram sensiz
Odından acı hicrânum su oldum akaram sensüz

Hayâlin gelmiş ey hûrî gözüm karşusına durmuş
Firâkından yanar bağrım hayâle bakaram sensiz

İki âlemde maksûdum visâline ulaşmaktır
Zamîrüm niyyetim oldur kaçan fâl açaram sensüz

Amânsız firkatin her dem bu vîrân gönlümün şehrin
Esâs-ı resmini yıkar neçe kim yaparam sensiz

Gel ey mahbûb-ı rûhânî ki her dem boynuma ğamdan
Firâk ı hasreti şevkin ipini takaram sensiz

Sulu incilerün şevki gözümden akıtır yaşı
Bu lü’lü ma’deninden gör ne mercân saçaram sensiz

Nesîmî cânını aşkın yolunda eyledi kurbân
Anun adın bu ma’nîden kan ile yazaram sensiz