Şol çeşm-i dil ki görmez vech-i yâri anı neylerler
Çün yok anda Yûsuf bir dahi Ken’ân’ı neylerler

Eğer bûy almaz ise gülşen vasl-i ilâhîden
Dil-i bülbül-nevâ vü meşâm-ı cânı neylerler

Bu sohbetden garaz ervâh-ı kudse mülhak olmakdır
Bu müdde’â-yı ‘anâsırda kalan hayvânı neylerler

Bu bezm-i ‘aşka gelmekden murâd ol câmı içmekdir
Gönülde feyz olmazsa bedende kânı neylerler

Cehâlet Âdem’e cennetde bir nâr-ı kübrâdır
Çü zevk-i ma’rifet hûr u gılmânı neylerler

Cihân âyîne-i Hakk sûret-i Rahmân’dır mutlak
O yüzden Hakkıyâ a’mâ olan insânı neylerler