Sana henüz öz hâlin oldu hicâb
Bu hâl ile menzile yetmek ‘aceb

Yatma ki menzile yetdi yoldaşın
Nice uykudur ahi kaldır başın

Başını kaldır gözün aç ürpedür
Gaflet ile hiç yere geçdi ömür

Zî-hayıf kim bilmedin insânı sen
Ten tuzağına bırakdın cânı sen

Nefs elinde şöyle kalmışsın esîr
Gözüne zerrece gelmez er ü pîr

‘Aklını uğurlamışdır bu hayâl
Ziynet-i dünyâ dilerim zülf-i hâl

Bu hevesler gönlüne dalmış tamâm
Yâd hayâl beyhûde söz gussa vü gâm

Bundan özge nesine sığmaz dahi
Gönlüne bu sevdâ dalmış ey ahi

Kanı sen bu ten yoğ iken cân idin
Kul değildin ibtidâ sultân idin

Nûr idi zâhir değildi bu sûret
Bu sûret ile yapışdı bu kıllet

Bu teni giyelden oldun bende sen
Düşdüğün bu sebeb oldu bende sen