Bu kamu mülke mâlik oldun tut
Şöhret ile cihâna doldun tut

Dünyenin türlü türlü ni’metini
Yidin ü lezzetini aldın tut

Her teferrüc ki kılmadın sen anı
Kamusun uçdan uca kıldın tut

Kimseye çünki pâyidâr olmaz
İmdi günden güne ulaldın tut

‘Âkıbet çünki ağlamakdır işin
Elli bin yıl cihânda güldün tut

Şol yana kim gönüldü atan anan
Sen dahi ol yana gönüldün tut

Çün bu bâğda biten solar son ucu
Sen dahi kurudun u soldun tut

Lâ-cerem çün cihân sana kalmaz
Sen biraz gün cihânda kaldın tut

“‘Accilû bi’s-salâti kable’l-fevt”
Mustafâ’nın hadîsi bildin tut

“Mûtû kable en temûtü” dir
Çün ölisersin âhir öldün tut

Var Kemâl Ümmî hırsı terk eyle
Çün kifâf olasınca bildin tut