Uş yine aşkın beni mest ve harap eyledi,
Yaktı gönül evimi, bağrı kebap eyledi.

Dal gibi büktü belim, inilerim dün ve gün,
Çekti kemende beni, cengi rebap eyledi.

Ayıplaman yarenler benim ağladığımı,
N’eyleyeyim, n’ideyim, hükmü Çalap eyledi.

Göz ile görür iken derdim bilinmez idi,
Bu ayrılık ateşi beni türap eyledi.

Eğer dilersen fıkhı, tekke edin gel Hakk’ı,
Yine Yunus gibiye Tanrı hitap eyledi.