Asl-ı ma’nâ bir durur ger söyler ise yüz diler
Gerçi zeyrek kişiler bir kılı sözde yüz diler

Dünyâda ‘ilm-i ma’ânî bahrinin pâyânı yok
Lîk bahriler sadef çıkarmak içün yüzdüler

Tarlaya tohm ekmeyen biçmeye âhir yiri ne
Yirine bir dâne saçsa her ki yedi yüz diler

Gayrını koya gerek kim zât-i pâki sevdiyse
Çirkini yuya gönülden o ki zîbâ yüz diler

Hubb-ı İsmâ’îl’i kalbinden yuduğu içün Halîl
Ana koç gönderdi Hakk kurbân idüben yüzdüler

Nidelim kim gönlümüz sevdi bir a’lâ dilberi
Dîdemiz dîdârını gerçi ki ednâyız diler

Vir Kemâl Ümmî kafâ ağyâra bayık bil ki yâr
Dilemez yüz virmeği hiç virmemeği yüz diler